Uitgeverij Nijgh en Van Ditmar

Eind augustus verschijnt bij Nijgh & Van Ditmar de roman Wees gegroet van Hans van der Beek. Naast een roman is dit boek tegelijk een kunstwerk. Hoofdredacteur Paul Brandt vertelde hier onder andere het volgende over op boekblad.nl.

‘Het eerste boek dat óók een schilderij is', juicht de aanbiedingsfolder van Nijgh & Van Ditmar over Wees gegroet van Hans van der Beek. De roman ziet eruit als een schilderij met een dikke lijst. Met een plakhaakje kan het boek daadwerkelijk aan de muur hangen.
‘In ieder geval kan de lezer nu niet argumenteren dat hij de roman laat liggen, omdat zijn boekenkast al te vol is', vindt Nijgh-hoofdredacteur Paul Brandt. De inhoud van het boek waarin een botsing tussen atheïsten en gelovigen wordt beschreven, leidde tot de afbeelding voor het omslag. Het is een vliegenstrip in de vorm van een kruis. ‘Eigenlijk een hard beeld, maar het raakt ook de kern omdat het verwijst naar de dood.' Brandt had het kunstwerk een jaar of tien geleden op een tentoonstelling in Gent gezien en was het nooit vergeten.

De afbeelding inclusief de lijst leidde vervolgens tot de idee om er een ophangbaar kunstwerk van te maken. ‘De vormgeefster had bedacht om op de achterkant van Wees gegroet de achterkant van een schilderij te zetten, en met een haakje erbij wordt het idee helemaal doorgetrokken.' Door prägen wordt de lijst opgedikt, zodat het lijsteffect versterkt wordt. ‘Nee, de dode vliegen worden niet opgedikt, dat zou te rommelig worden.'

Op de vraag of het boek echt blijft hangen, vertelt Brandt dat hij zich in de kantoorboekhandel heeft laten voorlichten over haakjes en het gewicht dat ze kunnen dragen. Thuis probeerde hij er een aantal uit. ‘Als je er een elastiekje bij gebruikt, zit hij nog steviger.' Zo'n haakje kan een gewicht tot 1 kilo aan, dus dat is ruim genoeg voor een boek van 240 bladzijden. Het boek krijgt een enigszins afwijkend formaat, dat de afmeting van het kunstwerk volgt. ‘We hopen dat de boekhandel de gimmick overneemt en de roman ophangt in de winkel.'

Ook bij het debuut van Van der Beek, Mijn vrouw heet Petra, had Brandt iets origineels bedacht. ‘Ik vond de eerste pagina zo sterk en geestig dat we hem in zijn geheel op het omslag hebben gezet. Vervolgens loopt het boek door op de binnenzijde van de omslag en naar de volgende bladzijden, die anders voor titelpagina en colofon gereserveerd zijn. Die hebben we achterin opgenomen.'